Storythai

ถ้าจะอัพถึงงานเพียวริคุจะช้าไปหน่อยมั้ย

จริงๆไม่มีอะไรจะเขียนเกี่ยวกับงานนี้หรอก เพราะขัดใจ
เขียนออกมาก็จะมีแต่ด่าซะเปล่าๆ
ไม่ชอบงานที่เอาสื่อเป็นหลัก เอาแฟนคลับเป็นตัวประกอบเลย
ให้ความรู้สึกว่าแฟนคลับเป็นชนชั้นล่าง น่าเศร้า
ขนาดแจกลายเซ็น ยังให้เวลาแค่ห้านาที
เราไม่ได้ไปต่อแถว เพราะเห็นใจคนอื่นๆที่ไม่ค่อยได้มาเจออ่ะ
เจองานแบบนี้ก็เซ็ง แถมไปทะเลาะกับการ์ดอีกตั้งหาก
ไอ้เราก็ขอให้ช่วยขยับแค่นิดเดียว พูดก็พูดหวานๆ
ดันทั้งด่าทั้งไล่เราซะงั้น คือ ก็งงไปเลย ไม่ได้พูดไม่ดีทำไมโดนแบบนี้กลับมา

ยกประเด็นแย่ๆออกไป น้องก็ยังคงน่ารักและหล่อ(ยิ่งกว่าเดิม)
เห็นลายเซ็นที่น้องแจกตอนที่เค้าเริ่มนับถอยหลัง
มันเป็นลายเซ็นแบบหยุกหยุยอ่านไม่ออกไปแล้วอ่ะ
เพราะน้องก็อยากจะแจกให้มากที่สุด อยากให้คนหลังๆด้วย
เห็นแล้วขำ แล้วก็รู้สึกว่าน้องนี่ใจดีเนาะ
ทั้งๆที่ตอนนั้นเห็นหน้าก็แบบเหนื่อยมากๆแล้ว แต่ก็นึกถึงคนที่เค้ามารอต่อแถว
ไม่ได้คิดว่าจบๆซักที แต่ก็พยายามจะเซ็นให้ได้เยอะๆ
(ปลาบปลื้มไปเองคนเดียว)

ชอบโฆษณานะ ชอบเพลงในโฆษณาด้วย ถ้าเป็นเพลงเต็มๆคงจะดีน่าดู
ที่หวาดเสียวก็คือการส่งฝาชิงโชค ลุ้นมีทแอนด์กรี๊ด บลา บลา บลา
ให้ตายเหอะ มันต้องมีแน่ๆ (จากการคาดเดา)
ซึ่งก็คิดว่าตัวเองคงไม่ได้แหงมๆ โฮ...

ว่าแต่ ละครน้องน่ะ กลายเป็นสารคดีเชิงท่องเที่ยวไปแล้วเหรอ
เริ่มจาก ปาย... ชะอำ... อยุธยา... และยังมีอีก ทั้งในและต่างประเทศ
ภาพคงออกมาสวยน่าดูทีเดียวเชียว
แต่คิดว่าก็ดีแล้วนะ ที่มีไปนั่นไปนี่ เหมือนน้องก็ได้โอกาสไปเที่ยวด้วย
ปกติก็ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวต่างจังหวัดเท่าไหร่เลยนี่เนาะ
แล้วแต่ละที่ที่ไป และกำลังจะไปเนี่ย ก็สวยๆทั้งน้าน
อิจฉานะเนี่ย อยากไปเที่ยวบ้าง

ออนแอร์ตั้งสิงหานู่นแหน่ะ
ตอนออนแอร์จะได้ดูมั้ยว๊า... ต้องอัดๆ